در روزهای دومین سالگرد ازدواج شهید مدافع حرم «امین کریمی چبنلو»، وصیت نامه این شهید عملیات محرم را به مرور می نشینیم. وصیت نامه ای سراسر عاطفه و احساس که سرشار از علاقه به همسر و زندگی است. همین است که می گویند “بهشت را به بها دهند نه به بهانه…” تا «در کمال صحت و سلامت» وصیت نامه بنگارند و راه شهادت را انتخاب کنند.


به نام خالق هرچه عشق، به نام خالق هرچه زیبایی،
به نام خالق هست و نیست…
سلام علیکم،
و اما بعد، بنده حقیر امین کریمی فرزند الیاس، چنین وصیت می کنم،
بارالهی، ببخش مرا که تو رحمانی و رحیم،
همسر مهربانم (کُرِخان) حلالم کن، نتوانستم تو را خوشبخت کنم، فقط برایت رنج بودم.
پدر و مادر عزیزم، ببخشید مرا، نتوانستم فرزند لایقی برای شما باشم
پدر و مادر عزیزم (حاج آقا و حاج خانوم)، داماد و پسر لایق و مهربانی نبودم، حلالم کنید.
بنده در کمال صحت و سلامت عقل چنین وصیت می کنم؛
بعد از فوت بنده، تمامی دارائی و اموال من در اختیار همسر مهربانم قرار گیرد و ایشان بنا به اختیار و صلاح دید خود عمل نماید.
و در آخر؛
از تمامی عزیزانی که نسبت به بنده حقیر لطف کرده اند، خواهر، برادر عزیزم حلالیت می طلبم و خواهش می کنم و باز خواهش می کنم که خود را اسیر غم نکنند. لطف و تدبیر خداوند چنین بود.
همسر مهربان و عزیزم، ای دل آرام هستی من، ای زیباترین ترانه ی زندگی من، ای نازنین؛
از شما خواهش می کنم که باقی عمر گران قدر خود را به تحصیل علم و ادامه ی زیبای زندگی بپردازی. (من از شما راضی هستم)، زیبای من خدا نگهدارت باد
بنده حقیر امین کریمی چبنلو
۱۴/۶/۱۳۹۴
/فارس
برچسب:
نویسنده: ستار رجبی تربه بر